©2018 Учебные документы
Рады что Вы стали частью нашего образовательного сообщества.

في شرب النبيذ وتخمير الإناء - اللؤلؤ والمرجان فيما اتفق عليه الشيخان المؤلف : محمد فؤاد بن عبد الباقي بن صالح بن...


في شرب النبيذ وتخمير الإناء


Şirə İçmək Və Qabların Ağzını Bağlamaq


حديث جَابِرٍ رضي الله عنه، قَالَ: جَاءَ أَبُو حُمَيْدٍ، رَجُلٌ مِنَ الأَنْصَارِ، مِنَ النَّقِيعِ، بِإِنَاءٍ مِنْ لَبَنٍ إِلَى النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: أَلاَّ خَمَّرْتَهُ، وَلَوْ أَنْ تَعْرُضَ عَلَيْهِ عُودًا
1309. Cabir İbn Abdullah  demişdir: “(Bir dəfə) Əbu Humeyd ən-Nəqi deyilən yerdən bir kasa süd gətirdi. Peyğəmbər: “(Kasanın) ağzına ağac parçası qoyub südün üstünü örtsəydin, yaxşı olardı?” (Buxari 5605, 5606, Muslim 5363, 2011/95)

الأمر بتغطية الإناء، وإِيكاء السقاء، وإِغلاق الأبواب وذكر اسم الله عليها، وإِطفاء السراج والنار عند النوم، وكف الصبيان والمواشي بعد المغرب


Qabları Örtmək, Tuluqları Bağlamaq Və Qapıları Bağlayaraq Bismilləh Deməyin, Yatıldığı Zaman Şam Və Atəşi Söndürmək, Gecənin Qaranlığı Düşdüyü Zaman Uşaqları Çölə Buraxmamağın Əmr Edilməsi


حديث جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللهِ، قَالَ رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: إِذَا كَانَ جُنْحُ اللَّيْلِ، أَوْ أَمْسَيْتُمْ، فَكُفُّوا صِبْيَانَكُمْ، فَإِنَّ الشَّيَاطِينَ تَنْتَشِرُ حِينَئِذٍ، فَإِذَا ذَهَبَ سَاعَةٌ مِنَ اللَّيْلِ فَحُلُّوهُمْ وَأَغْلِقُوا الأَبْوَابَ وَاذْكرُوا اسْمَ اللهِ، فَإِنَّ الشَّيْطَانَ لاَ يَفْتَحُ بَابًا مُغْلَقًا
1310. Cabir  rəvayət edir ki, Peyğəmbər  buyurdu: “Qaş qaraldığı zaman (gecə yarısı) uşaqlarınızı (bayıra) buraxmayın. (Çünki bu vaxt) şeytanlar (hər tərəfə) yayılırlar. Gecədən bir müddət keçdikdən sonra isə onları buraxa bilərsiniz. (Gecələr) “

Bismillah

” deyərək (evinin) qapısını bağla! Çünki şeytan bağlı qapını açmaz”. (Buxari 3304, 5623, Muslim 5368, 2012/97)
حديث ابْنِ عُمَرَ، عَنِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، قَالَ: لاَ تَتْرُكُوا النَّارَ فِي بُيُوتِكُمْ حِينَ تَنَامُونَ
1311. İbn Ömər  rəvayət edir ki, Peyğəmbər  buyurdu: “Yatdığınız zaman evlərinizdə olan atəşi yanar halda qoymayın”. (Buxari 6293, Muslim 5376, 2015/100)
حديث أَبِي مُوسى رضي الله عنه، قَالَ: احْتَرَقَ بَيْتٌ بِالْمَدِينَةِ عَلَى أَهْلِهِ مِنَ اللَّيْلِ فَحُدِّثَ بِشَأْنِهِمُ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، قَالَ: إِنَّ هذِهِ النَّارَ إِنَّمَا هِيَ عَدُوٌّ لَكُمْ، فَإِذَا نِمْتُمْ فَأَطْفِئُوهَا عَنْكُمْ
1312. Əbu Musa  demişdir: “(Bir dəfə) gecə vaxtı Mədinədə bir ev, sakinləri içində ikən yandı. Onların başına gələn (bu müsibət haqda) Peyğəmbərə  xəbər verildikdə o dedi: “Bu od, həqiqətən də, sizin düşməninizdir. Odur ki, yatmağa gedəndə onu söndürün”. (Buxari 6294, Muslim 5377, 2016/101)

آداب الطعام والشراب وأحكامهما


Yeyib-İçmək Ədəbləri Və Əhkamları


حديث عُمَرَ بْنِ أَبِي سَلَمَةَ قَالَ: كُنْتُ غُلاَمًا فِي حَجْرِ رَسُولِ اللهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، وَكَانَتْ يَدِي تَطِيشُ فِي الصَّحْفَةِ، فَقَالَ لِي رَسُولُ الله صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: يَا غُلاَمُ سَمِّ اللهَ، وَكلْ بِيَمِينِكَ، وَكُلْ مِمَّا يَلِيكَ فَمَا زَالَتْ تِلْكَ طِعْمَتِي بَعْدُ
1313. Ömər İbn Əbu Sələmə  demişdir: “Mən Peyğəmbərin  himayəsi altında böyüyən bir uşaq idim. Yemək yeyəndə mən əlimi qabın hər tərəfinə uzadardım. (Bir dəfə) Peyğəmbər  mənə belə buyurdu: “Balaca, “

Bismillah

” de, özün də sağ əllə və öz qabağından ye!” O gündən bəri mən yeməyi ancaq bu qaydada yeyirəm.” (Buxari 5376, Muslim 5388, 2022/108)
حديث أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ، قَالَ: نَهَى رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنِ اخْتِنَاثِ الأَسْقِيَةِ، يَعْنِي أَنْ تُكْسَرَ أَفْوَاهُهَا فَيُشْرَبَ مِنْهَا
1314. Əbu Səid əl-Xudri  demişdir: “Peyğəmbər  tuluğun ağzını əyib su içməyi (tuluğun ağzından) qadağan etmişdir.” (Buxari 5625, Muslim 5391, 2023/111)

في الشرب من زمزم قائمًا


Zəm-Zəmi Ayaq Üstə İçmək


حديث ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ: سَقَيْتُ رَسُولَ اللهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، مِنْ زَمْزَمَ، فَشَرِبَ وَهُوَ قَائِمٌ قَالَ عَاصِمٌ فَحَلَفَ عِكْرِمَةُ مَا كَانَ يَوْمَئِذٍ إِلاَّ عَلَى بَعِيرٍ.
1315. İbn Abbas  demişdir: “Mən Peyğəmbərə  Zəm-zəm suyundan verdim və o, (suyu) ayaq üstə içdi.” (Hədisi rəvayət edən) Asim demişdir: “İkrimə o gün Peyğəmbərin  dəvənin üstündə olduğuna dair and içmişdir.” (Buxari 1637, Muslim 5399, 2027/117)
حديث أَبِي قَتَادَةَ، قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: إِذَا شَرِبَ أَحَدُكُمْ فَلاَ يَتَنَفَّسْ فِي الإِنَاءِ وَإِذَا أَتَى الْخَلاَءَ فَلاَ يَمَسَّ ذَكَرَهُ بِيَمِينِهِ ، وَلاَ يَتَمَسَّحْ بِيَمِينِهِ.
1316. Əbu Qətadə  rəvayət edir ki, Peyğəmbər  buyurdu: “Sizdən biriniz (bir şey) içdikdə qabın içinə üfürməsin, subaşına çıxdıqda sağ əli ilə cinsiyyət üzvünə toxunmasın və (onu) sağ əli ilə təmizləməsin.” (Buxari 153, 5630, Muslim 637, 638, 267/64)
حديث أَنَسٍ عَنْ ثُمَامَةَ بْنِ عَبْدِ اللهِ، قَالَ: كَانَ أَنَسٌ يَتَنَفَّسَ فِي الإِنَاءِ، مَرَّتَيْنِ أَوْ ثَلاَثًا، وَزَعَمَ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، كَانَ يَتَنَفَّسُ ثَلاَثًا
1317. Ənəs  rəvayət edir ki, Peyğəmbər  (su içərkən) üç dəfə nəfəs alardı. (Buxari 5631, Muslim 5405, 2028/122)

استحباب إِدارة الماء واللبن ونحوهما عن يمين المبتدى


Su, Süd Və Ona Bənzər Şeyləri Verərkən Sağdan Başlamağın Müstəhəb Olması


حديث أَنَسٍ رضي الله عنه، قَالَ: أَتَانَا رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، فِي دَارِنَا هذِهِ، فَاسْتَسْقَى، فَحَلَبْنَا لَهُ شَاةً لَنَا، ثُمَّ شُبْتُهُ مِنْ مَاءِ بِئْرِنَا هذِهِ، فَأَعْطَيْتُهُ، وَأَبُو بَكْرٍ عَنْ يَسَارِهِ، وَعُمَرُ تُجَاهَهُ، وَأَعْرَابِيٌّ عَنْ يَمِينِهِ فَلَمَّا فَرَغَ، قَالَ عُمَرُ: هذَا أَبُو بَكْرٍ فَأَعْطَى الأَعْرَابِيَّ ثُمَّ قَالَ: الأَيْمَنُونَ، الأَيْمَنُونَ، أَلاَ فَيَمِّنُوا قَالَ أَنَسٌ: فَهِيَ سُنَّةٌ، فَهِيَ سُنَّةٌ، ثَلاَثَ مَرَّاتٍ
1318. Ənəs  rəvayət edir ki, Peyğəmbər  evimizə gəldi və içmək üçün bir şey istədi. Biz bizə aid olan bir qoyunu onun üçün sağdıq. Sonra mən bu südü evimizdə olan su quyusunun suyu ilə qarışdırdım və Rəsulullaha  verdim. Əbu Bəkr  solunda, Ömər  qarşısında və bir bədəvi də sağında idi. Rəsulullah  südü içdikdən sonra Ömər: “Bu Əbu Bəkrindir! Dedi. Peyğəmbər  isə südü bədəviyə verdi. Sağdakılar, sağdakılar (önə keçrilir)”. Ənəs: “Sağdan başlamaq sünnədir, sağdan başlamaq sünnədir, sağdan başlamaq sünnədir” dedi. (Buxari 2571, Muslim 5411, 2029/126)
حديث سَهْلِ بْنِ سَعْدٍ رضي الله عنه، قَالَ: أُتِيَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، بِقَدَحٍ، فَشَرِبَ مِنْهُ، وَعَنْ يَمِينِهِ غُلاَمٌ، أَصْغَرُ الْقَوْمِ، وَالأَشْيَاخُ عَنْ يَسَارِهِ، فَقَالَ: يَا غُلاَمُ أَتَأْذَنُ لِي أَنْ أُعْطِيَهُ الأَشْيَاخَ قَالَ: مَا كُنْتُ لأُوثِرَ بِفَضْلِي مِنْكَ أَحَدًا، يَا رَسُول اللهِ فَأَعْطَاهُ إِيَّاهُ
1319. Səhl İbn Səd  demişdir: “(Bir dəfə) Peyğəmbərə  bir cam süd gətirdilər və o, bu süddən içdi. (Həmin vaxt) onun sağında (məclisdəkilərin) ən kiçiyi – yeniyetmə (İbn Abbas) bir oğlan, solunda isə yaşlı adamlar oturmuşdu. Peyğəmbər  (yeniyetməyə) dedi: “Cavan oğlan! Mənə izn verirsənmi, bunu qocalara verim?”. (Cavan oğlan cavabında) dedi: “Sənin artığını (birinci olaraq içmək) xüsusunda heç kəsə güzəştə gedən deyiləm, ya Rəsulullah.” (Buna görə də) Peyğəmbər  camı o cavan oğlana verdi.” (Buxari 2351, Muslim 5412, 2030/127)

استحباب لعق الأصابع والقصعة، وأكل اللقمة الساقطة بعد مسح ما يصيبها من أذى، وكراهة مسح اليد قبل لعقها


Barmaqları Və Qabı Yalamağın, Batan Pisliyi Sildikdən Sonra Yerə Düşən Loxmanı Yeməyin Müstəhəb Olması Və Əli Yalamadan Silməyin Məkruh Olması


حديث ابْنِ عَبَّاسٍ، أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، قَالَ: إِذَا أَكَلَ أَحَدُكُمْ فَلاَ يَمْسَحْ يَدَهُ حَتَّى يَلْعَقَهَا أَوْ يُلْعِقَهَا
1320. İbn Abbas  rəvayət edir ki, Peyğəmbər  buyurdu: “Biriniz yemək yedikdə əlini yalamayınca və ya (əhli-əyalına) yalatdırmayınca onu (heç nəyə) silməsin.” (Buxari 5456, Muslim 5414, 2031/129)

ما يفعل الضيف إِذا تبعه غير من دعاه صاحب الطعام واستحباب إِذن صاحب الطعام للتابع


Müsafirin Ardınca Yemək Sahibinin Dəvət Etmədiyi Birisi Gələrsə Nə Edəcəyi Və Yemək Sahibinin Gələn Kimsəyə İzn Verməsinin Müstəhəb Olması


حديث أَبِي مَسْعُودٍ، قَالَ: جَاءَ رَجُلٌ مِنَ الأَنْصَارِ، يُكْنَى أَبَا شُعَيْبٍ، فَقَالَ لِغُلاَمٍ لَهُ قَصَّابٍ: اجْعَلْ لِي طَعَامًا يَكْفِي خَمْسَةً، فَإِنِّي أُرِيدُ أَنْ أَدْعُوَ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، خَامِسَ خَمْسَةٍ، فَإِنِّي قَدْ عَرَفْتُ فِي وَجْهِهِ الْجُوعَ فَدَعَاهُمْ، فَجَاءَ مَعَهُمْ رَجُلٌ، فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: إِنَّ هذَا قَدْ تَبِعَنَا، فَإِنْ شِئْتَ أَنْ تَأْذَنَ لَهُ، فَأْذِنْ لَهُ، وَإِنْ شِئْتَ أَنْ يَرْجِعَ رَجَعَ فَقَالَ: لاَ، بَلْ قَدْ أَذِنْتُ لَهُ
1321. Əbu Məsud əl-Ənsari  rəvayət edir ki, Ənsarlardan adı Əbu Şueyb olan bir kişi var idi. Onun qəssab bir köləsi var idi. Peyğəmbəri  gördükdə üzündən ac olduğunu anladı və köləsinə: “Vay olsun sənə, bizim üçün beş nəfərlik yemək hazırla! Çünki mən Peyğəmbəri  beş nəfərin beşincisi olaraq dəvət etmək istəyirəm”. O hazırladı. Sonra Peyğəmbərin  yanına gələrək onu beş nəfərin beşincisi olaraq dəvət etdi. Onların ardınca bir kişi gəlirdi. Qapıya çatdıqları vaxt Peyğəmbər: “Bu bizin ardımızca gəlib, istərsən ona izin verərsən, istəsən də qayıdar” deyə buyurdu. O: “İzin verirəm, ey Allahın Elçisi” deyə cavab verdi. (Buxari 2081, Muslim 5429, 2036/138)

جواز استتباعه غيره إلى دار من يثق برضاه بذلك ويتحققه تحققًا تامًا، واستحباب الاجتماع على الطعام


Tam Yəqinliklə Razılığına Əmin Olduğu Kimsənin Evinə Gedərkən Başqasını Da Götürməyin İcazəli Olması Və Bir Yeməyin Ətrafına Toplanmağın Müstəhəb Olması


حديث جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللهِ، قَالَ: لَمَّا حُفِرَ الْخَنْدَقُ، رَأَيْتُ بِالنَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَمَصًا شَدِيدًا، فَانْكَفَأْتُ إِلَى امْرَأَتِي، فَقُلْتُ: هَلْ عِنْدَكِ شَيْءٌ فَإِنِّي رَأَيْتُ بِرَسُولِ اللهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَمَصًا شَدِيدًا فَأَخْرَجَتْ إِلَيَّ جِرَابًا، فِيهِ صَاعٌ مِنْ شَعِيرٍ، وَلَنَا بُهَيْمَةٌ دَاجِنٌ، فَذَبَحْتُهَا، وَطَحَنَتِ الشَّعِيرَ فَفَرَغَتْ إِلَى فَرَاغِي وَقَطّعْتُهَا فِي بُرْمَتِهَا، ثُمَّ وَلَّيْتُ إِلَى رَسُولِ اللهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، فَقَالَتْ: لاَ تَفْضَحْنِي بِرَسُولِ اللهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، وَبِمَنْ مَعَهُ فَجِئْتُهُ فَسَارَرْتُهُ؛ فَقُلْتُ: يَا رَسُولَ اللهِ ذَبَحْنَا بُهَيْمَةً لَنَا، وَطَحَنَّا صَاعًا مِنْ شَعِيرٍ، كَانَ عِنْدَنَا، فَتَعَالَ أَنْتَ وَنَفَرٌ مَعَكَ فَصَاحَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، فَقَالَ: يَا أَهْلَ الْخَنْدَقِ إِنَّ جَابِرًا قَدْ صَنَعَ سُورًا، فَحَيَّ هَلاً بِكُمْ فَقَالَ رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: لاَ تُنْزِلُنَّ بُرْمَتَكُمْ، وَلاَ تَخْبِزُنَّ عَجِينَكُمْ حَتَّى أَجِيءَ فَجِئْتُ، وَجَاءَ رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، يَقْدُمُ النَّاسَ، حَتَّى جِئْتُ امْرأَتِي فَقَالَتْ: بِكَ وَبِكَ فَقُلْتُ: قَدْ فَعَلْتُ الَّذِي قُلْتِ فَأَخْرَجَتْ لَهُ عَجِينًا، فَبَصَقَ فِيهِ وَبَارَكَ ثُمَّ عَمَدَ إِلَى بُرْمَتِنَا فَبَصَقَ وَبَارَكَ ثُمَّ قَالَ: ادْعُ خَابِزَةً فَلْتَخْبِزْ مَعِي، وَاقْدَحِي مِنْ بُرْمَتِكُمْ وَلاَ تُنْزِلُوهَا وَهُمْ أَلْفٌ فَأَقْسِمُ بِاللهِ لقَدْ أَكَلُوا حَتَّى تَرَكُوهُ وَانْحَرفُوا، وَإِنَّ بُرْمَتَنَا لَتَعِطُّ كَمَا هِيَ، وَإِنَّ عَجِينَنَا لَيخْبَزُ كَمَا هُوَ
1322. Cabir İbn Abdullah  deyir ki, mən Xəndək qazıldığı zaman Peyğəmbər  (səhabələr) qarınları aclıqdan boş idi. Həmən yoldaşımın yanına gəlib: “Yanında yeməyə bir şeylər varmı? Çünki mən Peyğəmbəri  şiddətli ac gördüm” dedim. Yoldaşım içində bir saa arpa olan bir qab çıxardı. Bizim bir bəslənmiş oğlağımız da vardı. Mən onu kəsdim. Yoldaşım da arpanı üyütdü. Onun arpanı üyütməsi mənim quzunu kəsib soymağımla bir oldu. Quzu ətini parçalıyıb qazanın içinə qoyub Peyğəmbərin  yanına döndüm. Yoldaşım Suheylə mənim Peyğəmbərin  yanına döndüyümdə: “Məni Peyğəmbər  və yanında olanların qarşısında biyabır etmə!” dedi. Peyğəmbərin yanına gəlib ona gizlicə: “Ya Rəsulullah! Biz bir quzu kəsdik, yoldaşım da arpa üyütdü. Sən və on nəfər də bizə gəlin” dedim. Bu təklif üzərinə Peyğəmbər: “Ey Xəndək əhli! Cabir  ziyafət yyeməyi verir. Tez olun gəlin!” deyə buyurdu və: “Mən sizə gələnə qədər qazanı təndirdən çıxarma və xəmiri də çorək etməyin”. Cabir: “Mən evə gəldim. Peyğəmbər  də gəldi, insanlarda gəlirdi. Yoldaşımın yanına gəldim. O, insanları çoxluğunu (yeməyin azlığını) görüb: “Allah səni belə belə etsin” dedi. Məndə yeməyin az olduğunu Peyğəmbərə  xəbər verdim. Sonra yoldaşım xəmiri Peyğəmbər  verdi. Peyğəmbər  onun içinə ağız suyunda tökdü və bərəkət duası etdi. Sonra ət qazanına yönəldi və onun da içinə ağız suyundan tökdü və bərəkət dilədi. Sonra bir çörək bişirən bir qadın çağrdı və mənimlə bərabər bişirdi. Sən də qazanı təndirdən götürməmək şərtilə əti içindən çıxara bilərsə. Orada olanların sayı min nəfər idi. Allaha and olsun ki, hamı yedi. Yemək yeyib getdikdən sonra bizim qazan olduğu kimi dolu, xəmirimiz də heç əskilmədən qalmışdı”. (Buxari 4102, Muslim 5436, 2039/141)
حديث أَنَسٍ بْنِ مَالِكٍ قَالَ: قَالَ أَبو طَلْحَة لأُمِّ سُلَيْمٍ: لَقَدْ سَمِعْتُ صَوْتَ رَسُولِ اللهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ضَعِيفًا، أَعْرِفُ فِيهِ الْجُوعَ، فَهَلْ عِنْدَكَ مِنْ شَيْءٍ قَالَتْ: نَعَمْ فَأَخْرَجَتْ أَقْرَاصًا مِنْ شَعِيرٍ، ثُمَّ أَخْرَجَتْ خِمَارًا لَهَا، فَلَفَّتِ الْخُبزَ بِبَعْضِهِ، ثُمَّ دَستْهُ تَحْتَ يَدِي وَلاَثَتْنِي بِبَعْضِهِ ثُمَّ أَرْسَلَتْنِي إِلَى رَسُولِ اللهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ: فَذَهَبْتُ بِهِ، فَوَجَدْتُ رَسُولَ اللهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي الْمَسْجِدِ، وَمَعَهُ النَّاسُ، فَقُمْتُ عَلَيْهِمْ فَقَالَ لِي رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: آرْسَلَكَ أَبُو طَلْحَةَ فَقُلْتُ: نَعَمْ قَالَ: بِطَعَامٍ فَقُلْتُ: نَعَمْ فَقَالَ رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، لِمَنْ مَعَهُ قُومُوا فَانْطَلَقَ وَانْطَلَقْتُ بَيْنِ أَيْدِيهِمْ حَتَّى جِئْتُ أَبا طَلْحَةَ فَأَخْبَرْتُهُ فَقَالَ أَبُو طَلْحَةَ: يَا أُمَّ سُلَيْمٍ قَدْ جَاءَ رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِالنَّاسِ، لَيْسَ عَنْدَنَا مَا نُطْعِمُهُمْ، فَقَالَتْ: اللهُ وَرَسُولُهُ أَعْلَمُ فَانْطَلَقَ أَبُو طَلْحَةَ حَتَّى لَقِيَ رَسُولَ اللهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، فَأَقْبَلَ رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَبُو طَلْحَةَ مَعَهُ فَقَالَ رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: هَلُمِّي يَا أُمَّ سُلَيْمٍ مَا عِنْدَكِ فَأَتَتْ بِذلِكَ الْخبْزِ، فَأَمَرَ بِهِ رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَفُتَّ، وَعَصَرَتْ أُمُّ سُلَيْمٍ عُكَّةً فَأَدَمَتْهُ ثُمَّ قَالَ رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِيهِ مَا شَاءَ اللهُ أَنْ يَقُولَ ثُمَّ قَالَ: ائْذَنْ لِعَشَرَةٍ فَأَذِنَ لَهُمْ، فَأَكَلُوا حَتَّى شَبِعُوا ثُمَّ خَرَجُوا ثُمَّ قَالَ: ائْذَنْ لِعَشَرَةٍ فَأَذِنَ لَهُمْ فَأَكَلُوا حَتَّى شَبِعُوا ثُمَّ خَرَجُوا ثُمَّ قَالَ: ائْذَنْ لِعَشَرَةٍ فَأَذِنَ لَهُمْ فَأَكَلُوا حَتَّى شَبِعُوا ثُمَّ خَرَجُوا ثُمَّ قَالَ: ائْذَنْ لِعَشَرَةٍ فَأَكَلَ الْقَوْمُ كُلُّهُمْ وَشَبِعُوا، وَالْقَوْمُ سَبْعُونَ أَوْ ثَمَانُونَ رَجُلاً
1323. Ənəs İbn Məlik  rəvayət edir ki, Əbu Təlhə  və Ummu Suleym: “Mən bu dəfə Peyğəmbərin  səsini zəif eşitdim. Aclıq içində olduğunu bilirdim. Yanında yeyiləsi bir şeylər varmı?” dedi. Ummu Suleym: “Bəli, var” dedi və buğdadan hazırlanmış bir neçə çörək çıxardı. Sonra bir baş örtüyü də çıxarıb onunla çörəkləri bükdü. Sonra boxçanı mənim qoltuğumun altında gizlətdi və bir qismini də üstümə atdı və məni Peyğəmbərin  yanına göndərdi. Ənəs: “Mən də bunu götürdüm və Peyğəmbəri  məsciddə tapdım. Yanında insanlar vardı. Onların yanlarına gəlib oturdum. Peyğəmbər: “Səni Əbu Təlhəmi  göndərdi?” deyə buyurdu. Mən: “Bəli” dedim. Peyğəmbər: “Yeməyə görə?” deyə buyurdu. Mən: “Bəli” dedim. Peyğəmbər  yanında olanlara qalxın dedi və getməyə başladılar. Mən də onların önlərində yeriməyə başladım. Nəhayət Əbu Təlhənin  yanına gəldim və bu gördüklərimi ona xəbər verdim. Əbu Təlhə: “Ey Ummu Suleym! Rəsulullah! İnsanları gətirmişdir. Halbuki onları doyura biləcəyimiz bir şey yoxdur” dedi. Ummu Suleym: “Allah və Rəsulu ən yaxşı biləndir” dedi. Bu söhbətdən sonra Əbu Təlhə  gedərək Rəsulullaha  qovuşdu və onunla bərabər qayıtdı. Ey Ummu Suleym! Yanında nə varsa qayıt!” buyurdu. O, da çörəkləri gətirdi. Rəsulullah  əmr etdi və çörəklər kiçik kiçik hissələrə bölündü. Ummu Suleym yağ tuluğundan bu çörəklərin üzərinə yağ sürtdü. Peyğəmbər  bu yemək haqqında Allahın dilədiyi şeyləri söylədi. Sonra: “On kişiyə izin ver!” deyə buyurdu. Əbu Təlhə  on kişiyə izn verdi. Onlar doyunca yedilər və çölə çıxdılar. Sonra: “On kişi daha izin ver” deyə buyurdu. Əbu Təlhə  onlara izin verdi. Onlar da doyuncaya qədər yedilər və çölə çıxdılar. Sonra Peyğəmbər: “On kişiyə də izin ver!” deyə buyurdu. Beləcə cəmaatın hamısı da yedilər və doydular. Bizlər yetmiş və ya səksən nəfər idik”. (Buxari 3578, 6688, Muslim 5437, 2040/142)

جواز أكل المرق واستحباب أكل اليقطين، وإِيثار أهل المائدة بعضهم بعضًا وإِن كانوا ضيفانا، إِذا لم يكره ذلك صاحب الطعام


Şorba İçməyin Caiz Olması, Balqabaq Yeməyin Müstəhəb Olması, Yemək Sahibi Pis Görməmək Şərtilə Süfrədəkilərin Müsafir Belə Olsalar Bir-Birilərini Önə Vermələri


حديث أَنَسٍ بْنِ مَالِكٍ رضي الله عنه، قَالَ: إِنَّ خَيَّاطًا دَعَا رَسُولَ اللهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِطَعَامٍ صَنَعَهُ قَالَ أَنَسُ بْنُ مَالِكٍ: فَذَهَبْتُ مَعَ رَسُولِ اللهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، إِلَى ذَلِكَ الطَّعَامِ، فَقَرَّبَ إِلَى رَسُولِ اللهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، خُبْزًا وَمَرَقًا فِيهِ دُبَّاءٌ وَقَدِيدٌ فَرَأَيْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، يَتَتَبَّعُ الدُّبَّاءَ مِنْ حَوَالَيِ الْقَصْعَةِ قَالَ: فَلَمْ أَزَلْ أُحِبُّ الدُّبَّاءَ مِنْ يَوْمَئِذٍ
1324. Ənəs İbn Malik  demişdir: “Bir dərzi yemək hazırlayıb Peyğəmbəri  qonaq çağırdı. Mən də Peyğəmbərlə  birlikdə bu qonaqlığa getdim. Adam Peyğəmbərin  qabağına çörək və içində balqabaq və qurudulmuş ət tikələri olan şorba qoydu. Mən Peyğəmbərin  qabdakı balqabaq tikələrini seçib yediyini gördüm. O gündən bəri mən də balqabağı xoşlayıram.” (Buxari 2092, 5439, Muslim 5446, 2041/144)

أكل القثاء بالرطب


Xurma İlə Xiyar Yemək


حديث عَبْدِ اللهِ بْنِ جَعْفَرِ بْنِ أَبِي طَالِبٍ، قَالَ: رَأَيْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَأْكُلُ الرُّطَبَ بالْقِثَّاءِ
1325. Abdullah İbn Cəfər İbn Əbu Talib  demişdir: “Mən Peyğəmbərin  xurma ilə xiyar yediyini görmüşəm.” (Buxari 5440, 5447, Muslim 5451, 2043/147)

نهي الآكل مع جماعة عن قران تمرتين ونحوهما في لقمة، إِلا بإِذن أصحابه


Cəmaatla Yemək Yeyən Kimsənin Sahiblərinin İzni Olmadan İki Xurma Və Ona Oxşar Şeylərin Bir Loxmada (İki-İki) Yeməyin Qadağan Olması


حديث ابْنِ عُمَرَ عَنْ جَبَلَةَ، كُنَّا بِالْمَدِينَةِ فِي بَعْضِ أَهْلِ الْعِرَاقِ، فَأَصَابَنَا سَنَةٌ، فَكَانَ ابْنُ الزُّبَيْرِ يَرْزُقُنَا التَّمْرَ فَكَانَ ابْنُ عُمَرَ يَمُرُّ بِنَا، فَيقُولُ: إِنَّ رَسُولَ اللهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، نَهى عَنِ الإِقْرَانِ، إِلاَّ أَنْ يَسْتَأْذِنَ الرَّجُلُ مِنْكُمْ أَخَاهُ
1326. Cəbələ  demişdir: “Biz bəzi iraqlılarla birlikdə Mədinədə olarkən bizə qıtlıq üz verdi. O vaxt İbn Zubeyr bizə xurma paylayırdı. İbn Ömər  isə bizim yanımızdan keçib deyərdi: “Peyğəmbər  iki-iki xurma götürüb yeməyi qadağan etmişdir. Ancaq aranızdan birinin digərindən izn istəməsi istisnadır.” (Buxari 2455, 2490, Muslim 5454, 2045/150)

فضل تمر المدينة


Mədinə Xurmasının Fəziləti


حديث سَعْدٍ رضي الله عنه، قَالَ: سَمِعْتُ رَسُولَ اللهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، يَقُولُ: مَنْ تَصَبَّحَ سَبْعَ تَمَرَاتٍ عَجْوَةً لَمْ يَضُرُّهُ، ذَلِكَ الْيَوْمَ، سُمٌّ وَلاَ سِحْرٌ
1327. Səd  rəvayət edir ki, Peyğəmbər  buyurdu: “Kim hər səhər Əcva xurmasından yeddi dənə yesə, həmin gün ona nə zəhər, nə də sehr təsir edə bilməz.” (Buxari 5445, 5769, Muslim 5460, 2047/155)

فضل الكمأة ومداواة العين بها


Mannanın Fəziləti Və Gözün Onunla Müalicəsi


حديث سَعِيدِ بْنِ زَيْدٍ رضي الله عنه، قَالَ: قَالَ: رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: الْكَمْأَةُ مِنَ الْمَنِّ، وَمَاؤُهَا شِفَاءٌ لِلْعَيْنِ
1328. Səid İbn Zeyd  rəvayət edir ki, Peyğəmbər  buyurdu: “(Bu,) mannadan olan kitrədir108, suyu da gözə dərmandır.” (Buxari 4478, 5708, Muslim 5463, 5464, 2049/157)

فضيلة الأسود من الكباث


Qara Kəbas (Ərak Ağacının Yetişmiş Meyvəsi)


حديث جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللهِ رضي الله عنه، قَالَ: كنَّا مَعَ رَسُولِ اللهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، نَجْنِي الْكَبَاثَ، وَإِنَّ رَسُولَ اللهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، قَالَ: عَلَيْكُمْ بِالأَسْوَدِ مِنْهُ، فَإِنَّهُ أَطْيَبُهُ قَالُوا: أَكُنْتَ تَرْعَى الْغَنَمَ قَالَ: وَهَلْ مِنْ نَبِيٍّ إِلاَّ وَقَدْ رَعَاهَا
1329. Cabir İbn Abdullah  demişdir: “(Bir dəfə) biz Ərak ağacının yetişmiş meyvəsini dərirdik. Onda Peyğəmbər  buyurdu: “Qara rəngdə olanını götürün, çünki bunlar (meyvənin) ən ləzzətlisidir.” (Əshabələr) soruşdular: “(Ey Allahın elçisi) sən qoyun otarmısanmı?”. Peyğəmbər: “Heç elə bir peyğəmbər olubmu ki, qoyun otarmasın?!” (Buxari 3406, Muslim 5470, 2050/163)

إِكرام الضيف وفضل إِيثاره


Müsafirə İkram Və Onu Özündən Üstün Etməyin Fəziləti


حديث أَبِي هُرَيْرَةَ رضي الله عنه، أَنَّ رَجُلاً أَتَى النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، فَبَعَثَ إِلَى نِسَائِهِ، فَقُلْنَ: مَا مَعَنَا إِلاَّ الْمَاءُ، فَقَالَ رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ يَضُمُّ أَوْ يُضِيفُ هذَا فَقَالَ رَجُلٌ مِنَ الأَنْصَارِ: أَنَا فَانْطَلَقَ بِهِ إِلَى امْرَأَتِهِ فَقَالَ: أَكْرِمِي ضَيْفَ رَسُولِ اللهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَتْ: مَا عِنْدَنَا إِلاَّ قُوتُ صِبْيَانِي فَقَالَ: هَيِّء طَعَامَكِ، وَأَصْبِحِي سِرَاجَكِ، وَنَوِّمِي صِبْيَانَكِ إِذَا أَرَادُوا عَشَاءً فَهَيَّأَتْ طَعَامَهَا، وَأَصْبَحَتْ سِرَاجَهَا، وَنَوَّمَتْ صِبْيَانَهَا؛ ثُمَّ قَامَتْ كَأَنَّهَا تُصْلِحُ سِرَاجَهَا، فَأَطْفَأَتْهُ، فَجَعَلاَ يُرِيَانِهِ أَنَّهُمَا يَأْكُلاَنِ فَبَاتَا طَاوِيَيْنِ فَلَمَّا أَصْبَحَ غَدَا إِلَى رَسُولِ اللهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، فَقَالَ: ضَحِكَ اللهُ اللَّيْلَةَ أَوْ عَجِبَ مِنْ فِعَالِكُمَا فَأَنْزَلَ اللهُ (وَيُؤْثِرُونَ عَلَى أَنْفُسِهِمْ وَلَوْ كَانَ بِهِمْ خَصَاصَةٌ وَمَنْ يُوقَ شُحَّ نَفْسِهِ فَأَولئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ)
1330. Əbu Hureyra  rəvayət edir ki, bir nəfər Peyğəmbərin  yanına (qonaq) gəldi. O, (əshabələrdən) birini (yemək-içmək gətirmək üçün) zövcələrinin yanına göndərdi. Peyğəmbərin  zövcələri evdə sudan başqa heç nə olmadığını ona xəbər verdilər. Onda o, (əshabələrinə müraciət edib) dedi: “Kim (mənim qonağıma) qayğı göstərər və ya onu evində qonaq saxlayar?” Ənsardan olan bir nəfər: “Mən!” deyib onu evinə apardı və zövcəsinə: “Rəsulullahın qonağına layiqincə hörmət et!” deyə buyurdu. (Zövcəsi ona): “Uşaqlarımın yeməyindən başqa yemək yoxdur!” deyə cavab verdi. (Əshabə) dedi: “Yeməyi hazırla, çırağı yandır, uşaqlar yemək istəsələr, onları yatızdır!” Zövcəsi yeməyi hazırladı, çırağı yandırdı və uşaqlarını yatızdırdı. Sonra ayağa qalxıb özünü guya çırağı düzəldirmiş kimi göstərdi və bilərəkdən onu söndürdü. Sonra hər ikisi (əllərini qaba uzadaraq) özlərini guya yemək yeyirlərmiş kimi (qonağa) göstərdilər və o gecə onlar ac yatdılar. Səhər açıldıqda hər iki əshabə Peyğəmbərin  yanına getdi. Peyğəmbər  (onlara): “Allah sizin dünənki əməlinizə güldü və ya ondan təəccübləndi!” dedi və bu ayə nazil oldu:

«Mühacirlərdən əvvəl (Mədinədə) yurd salmış və (Peyğəmbərə qəlbən) iman gətirmiş kimsələr (ənsar) öz yanlarına (şəhərlərinə) mühacirət edənləri sevər, onlara verilən qənimətə görə ürəklərində həsəd, qəzəb duymaz, özləri ehtiyac içində olsalar belə, onları özlərindən üstün tutarlar. (Allah tərəfindən) nəfsinin xəsisliyindən, tamahından qorunub saxlanılan kimsələr – məhz onlar nicat tapıb səadətə (Cənnətə) qovuşanlardır!». (əl-Həşr

9).

(Buxari 3898, Muslim 5480, 2054/172)
حديث عَبْدِ الرَّحْمنِ بْنِ أَبِي بَكْرٍ، قَالَ: كُنَّا مَعَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثَلاَثِينَ وَمِائَةً فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: هَلْ مَعَ أَحَدٍ مِنْكُمْ طَعَامٌ فَإِذَا مَعَ رَجُلٍ صَاعٌ مِنْ طَعَامٍ أَوْ نَحْوُهُ فَعُجِنَ ثُمَّ جَاءَ رَجُلٌ مُشْرِكٌ مُشْعَانٌّ طَوِيلٌ بِغَنَمٍ يَسُوقُهَا فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: بَيْعًا أَمْ عَطِيَّةً أَوْ قَالَ: أَمْ هِبَةً قَالَ: لاَ، بَلْ بَيْعٌ فَاشْتَرَى مِنْهُ شَاةً، فَصُنِعَتْ، وَأَمَرَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِسَوَادِ الْبَطْنِ أَنْ يُشْوَى، وَايْمُ اللهِ مَا فِي الثَّلاثِينَ وَالْمِائَةِ إِلاَّ قَدْ حَزَّ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَهُ حُزَّةً مِنْ سَوَادِ بَطْنِهَا، إِنْ كَانَ شَاهِدًا أَعْطَاهَا إِيَّاهُ، وَإِنْ كَانَ غَائِبًا خَبَأَ لَهُ، فَجَعَلَ مِنْهَا قَصْعَتَيْنِ فَأَكَلُوا أَجْمَعُونَ، وَشَبِعْنَا فَفَضَلَتِ الْقَصْعَتَانِ فَحَمَلْنَاهُ عَلَى الْبَعِيرِ أو كَمَا قَالَ
1331. AbdurRahman İbn Əbu Bəkr  demişdir: “Bir dəfə biz – yüz otuz nəfər Peyğəmbərlə  bir yerdə olarkən Peyğəmbər  soruşdu: “Yanında yeməyi olan varmı?” Bu vaxt bir nəfərin (xurcunundan) bir saa un çıxdı və bundan xəmir yoğruldu. Sonra hündürboylu, saçları dağınıq halda olan bir müşrik bizim yanımıza gəldi və özü ilə qoyun sürüsü gətirdi. Peyğəmbər: “Satırsan, ya hədiyyə verirsən?” O: “Xeyr, satıram!” dedi. Onda Peyğəmbər  ondan bir qoç aldı və (ondan) yemək bişirildi. Sonra Peyğəmbər  onun içalatını qızartmağı əmr etdi. Allaha and olsun ki, Peyğəmbər  bu içalatdan yüz otuz nəfərin hər birinə verdi. Orada olanların payını özlərinə verdi, olmayanların payını isə ayırıb saxladı. Qalan əti də iki qaba qoydu. Hamımız (ondan) yeyib doyduq. Axırda iki qab yemək artıq qaldı. Onu da dəvəyə yüklədik.” (Buxari 2618, Muslim 5485, 5486, 2056/176)
حديث عَبْدِ الرَّحْمنِ بْنِ أَبِي بَكْرٍ: أَنَّ أَصْحَابَ الصُّفَّةِ كَانُوا أُنَاسًا فُقَرَاءَ، وَأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ: مَنْ كَانَ عِنْدَهُ طَعَامُ اثْنَيْنِ فَلْيَذْهَبْ بِثَالِثٍ، وَإِنْ أَرْبَعٌ فَخَامِسٌ أَوْ سَادِسٌ وَأَنَّ أَبَا بَكْرٍ جَاءَ بِثَلاَثَةٍ، فَانْطَلَقَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِعَشَرَةٍ، قَالَ: فَهُوَ أَنَا وَأَبِي وَأُمِّي، وَامْرَأَتِي وَخَادِمٌ بَيْنَنَا وَبَيْنَ بَيْتِ أَبِي بَكْرٍ وَإِنَّ أَبَا بَكْرٍ تَعَشَّى عِنْدَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، ثُمَّ لَبِثَ حَيْثُ صُلِّيَتِ الْعِشَاءُ، ثُمَّ رَجَعَ فَلَبِثَ حَتَّى تَعَشَّى النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، فَجَاءَ بَعْدَ مَا مَضى مِنَ اللَّيْلِ مَا شَاءَ اللهُ قَالَتْ لَهُ امْرَأَتُهُ: وَمَا حَبَسَكَ عَنْ أَضْيَافِكَ، أَوْ قَالَتْ: ضَيْفِكَ قَالَ: أَوَ مَا عَشَّيْتِيهِمْ قَالَتْ: أَبَوْا حَتَّى تَجِي، قَدْ عُرِضُوا فَأَبَوْا قَال: فَذَهَبْتُ أَنَا فَاخْتَبَأْتُ فَقَالَ: يَا غُنْثَرُ فَجَدَّعَ وَسَبَّ وَقَالَ: كُلُوا، لاَ هَنِيئًا فَقَالَ: وَاللهِ لاَ أَطْعُمُه أَبَدًا وَايْمُ اللهِ مَا كُنّا نَأْخُذُ مِنْ لُقْمَةٍ إِلاَّ رَبَا مِنْ أَسْفَلِهَا أَكْثَرُ مِنْهَا، قَالَ: يَعْنِي حَتَّى شَبِعُوا، وَصَارَتْ أَكْثَرَ مِمَّا كَانَتْ قَبْلَ ذَلِكَ فَنَظَرَ إِلَيْهَا أَبُو بَكْرٍ فَإِذَا هِيَ كَمَا هِيَ أَوْ أَكْثَرُ مِنْهَا فَقَالَ لاِمْرَأَتِهِ: يَا أُخْتَ بَنِي فِرَاسٍ مَا هذَا قَالَتْ: لاَ، وَقُرَّةِ عَيْنِي لَهِيَ الآنَ أَكْثَرُ مِنْهَا قَبْلَ ذَلِكَ بِثَلاَثِ مَرَّاتٍ فَأَكَلَ مِنْهَا أَبُو بَكْرٍ، وَقَالَ: إِنَّمَا كَانَ ذَلِكَ مِنَ الشَّيْطَانِ، يَعْنِي يَمِينَهُ ثُمَّ أَكَلَ مِنْهَا لُقْمَةً ثُمَّ حَمَلَهَا إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَصْبَحَتْ عِنْدَهُ وَكَانَ بَيْنَنَا وَبَيْنَ قَوْمٍ عَقْدٌ فَمَضى الأَجَلُ فَفَرَّقَنَا اثْنَا عَشَرَ رَجُلاً، مَعَ كُلِّ رَجُلٍ مِنْهُمْ أُنَاسٌ، اللهُ أَعْلَمُ كَمْ مَعَ كُلِّ رَجُلٍ فَأَكَلُوا مِنْهَا أَجْمَعُونَ، أَوْ كَمَا قَالَ
1332. AbdurRahman İbn Əbu Bəkr  demişdir: “Suffə109 əhli kasıb adamlar idi. (Odur ki,) Peyğəmbər  buyurdu: “Kimin iki nəfərlik yeməyi varsa, qoy üçüncü bir adamı da (yeməyə) dəvət etsin, əgər dörd nəfərlikdirsə, be­şincisini və ya altıncısını da (yeməyə çağırsın).” Əbu Bəkr  üç nəfəri, Peyğəmbər  isə on nəfəri (evinə) apardı. Mən, anam və atam (bir evdə yaşayırdıq). (Hədisin ravisi demişdir ki, mən AbdurRahmanın:) “Arvadım və Əbu Bəkrə qulluq edən xidmətçim də” deyib-demədiyini xatırlamıram. (AbdurRahman): “Əbu Bəkr Peyğəmbərin  yanında axşam yeməyini yedi, sonra da işa namazını qılana qədər gözlədi. Daha sonra geri qayıdıb Peyğəmbər  axşam yeməyini yeyənə qədər orada qaldı və gecənin bir hissəsi keçdikdən sonra evinə gəldi. Arvadı ondan soruşdu: “Qonaqlarının yanına gəlməyə sənə nə mane oldu?” O dedi: “Olmaya, onlara şam yeməyi verməmisən?” Arvadı dedi: “Onlar sən gələnədək (yemək) istəmədilər, qabaqlarına yemək qoyuldu, lakin imtina etdilər.”(Abdur-Rəhman) deyir ki: “Mən (atamın qorxusundan) qaçıb gizləndim.” Atam isə: “Ay həşərat!” deyə qışqırıb (məni) danladı. (Yemək süfrəyə gətirildikdən sonra) dedi: “Yeyin, onsuz da canınıza sinməyəcək! Vallahi, mən o yeməkdən yeməyəcəyəm!”(AbdurRahman) deyir ki: “Allaha and olsun ki, biz (hər dəfə) bir loxma götürdükcə altından (yemək) daha da artırdı. Nəhayət, hamı yeyib doydu və yemək əvvəlkindən daha çox oldu. Əbu Bəkr  yeməyə baxıb onun olduğu kimi qaldığını və ya daha da artdığını görəndə arvadına dedi: “Ey Firas oğullarının bacısı, bu nədir?” Qadın dedi: “Gözün aydın! İndi yemək əvvəlkindən üç dəfə artıq olmuşdur!” Beləliklə, Əbu Bəkr  də o yeməkdən yedi və (yeməyə toxunmayacağına dair) and içməsini qəsd edərək: “Bu, şeytanın işidir” dedi. O, yeməkdən bir loxma da yedikdən sonra onu Peyğəmbərin  yanına apardı və yemək səhərə qədər onun yanında qaldı. (O vaxta qədər) bizimlə bir qəbilə arasında saziş bağlanmışdı ki, artıq onun müddəti bitmişdi. Biz (bu qəbilədən) on iki nəfər seçdik; (onlardan) hər birinin yanında Allaha məlum olan sayda adamlar var idi, onların hamısı bu xörəkdən yedi” və ya buna bənzər bir söz dedi. (Buxari 602, Muslim 5486, 2057/176)
?


-------patterns-of.html

-------sngatulla-bikbulat-3.html

-------todor-kulji-.html

------2.html

------aba-jdad---------12.html