©2018 Учебные документы
Рады что Вы стали частью нашего образовательного сообщества.

النهي عن سبق الإمام بركوع أو سجود ونحوهما - اللؤلؤ والمرجان فيما اتفق عليه الشيخان المؤلف : محمد فؤاد بن عبد الباقي...


النهي عن سبق الإمام بركوع أو سجود ونحوهما


Rükuda, Səcdədə Və Ya Buna Oxşar Əmsallarda İmamı Qabaqlamağın Qadağan Olunması


عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ ، عَنِ النَّبِىِّ  قَالَ: «أَمَا يَخْشَى أَحَدُكُمْ، أَوْ لاَ يَخْشَى أَحَدُكُمْ، إِذَا رَفَعَ رَأْسَهُ قَبْلَ الإِمَامِ أَنْ يَجْعَلَ اللَّهُ رَأْسَهُ رَأْسَ حِمَارٍ أَوْ يَجْعَلَ اللَّهُ صُورَتَهُ صُورَةَ حِمَارٍ».
247. Əbu Hureyra  rəvayət edir ki, Peyğəmbər  buyurdu: “Məgər sizlərdən imamdan qabaq başını səcdədən qaldıranlar qorxmur ki, Allah onların başını eşşək başına döndərər və ya onların özlərini eşşəyə döndərər.” (Buxari 691, Muslim 427, 648, 991, 992)

تسوية الصفوف وإقامتها


Səflərin Düz Və Doğru Tutulması


حديث أَنَسٍ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم، قَالَ: سَوُّوا صَفُوفَكمْ فَإِنَّ تَسْوِيَةَ الصُّفوفِ مِنْ إِقَامَةِ الصَّلاَةِ
248. Ənəs  rəvayət edir ki, Peyğəmbər  buyurdu: “Səflərinizi düzəldin. Çünki səfflərin düz olması namazın tamamndandır”. (Buxari 723, Muslim 433, 656, 1003)
حديث أَنَسٍ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم، قَالَ: أَقِيمُو الصُّفُوفَ فَإِنِّي أَرَاكُمْ خَلْفَ ظَهْرِي
249. Ənəs  rəvayət edir ki, Peyğəmbər  buyurdu: “Səflərinizi düzəldin. Həqiqətən mən sizi arxamdan da görürəm”. (Buxari 718, Muslim 434, 657, 1004)
عَنْ النُّعْمَانِ بْنِ بَشِيرٍ  قَالَ: قَالَ النَّبِىُّ : «لَتُسَوُّنَّ صُفُوفَكُمْ أَوْ لَيُخَالِفَنَّ اللَّهُ بَيْنَ وُجُوهِكُمْ».
250. Nomən İbn Bəşir  rəvayət edir ki, Peyğəmbər  buyurdu: “(Namaza duranda) sıralarınızı düzəldin (və arada qalan boşluqları doldurun). Yoxsa Allah sizin üzünüzü dəyişdirər (aranıza ədavət salar)”. (Buxari 717, Muslim 436, 659, 1006)
عَنْ أَبِى هُرَيْرَةَ ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ  قَالَ: «لَوْ يَعْلَمُ النَّاسُ مَا فِى النِّدَاءِ وَالصَّفِّ الأَوَّلِ، ثُمَّ لَمْ يَجِدُوا إِلاَّ أَنْ يَسْتَهِمُوا عَلَيْهِ لاَسْتَهَمُوا، وَلَوْ يَعْلَمُونَ مَا فِى التَّهْجِيرِ لاَسْتَبَقُوا إِلَيْهِ، وَلَوْ يَعْلَمُونَ مَا فِى الْعَتَمَةِ وَالصُّبْحِ لأَتَوْهُمَا وَلَوْ حَبْوًا».
251. Əbu Hureyra  rəvayət edir ki, mən Peyğəmbərin  belə dediyini eşitdim: “Əgər insanlar azan (verməyin) və (namazda) birinci sırada (durmağın nə qədər xeyirli və bərəkətli) olduğunu bilsəydilər və (buna nail olmaq üçün) püşk atmaqdan başqa bir çarə tapmasaydılar, hökmən püşk atardılar; əgər onlar namazın vaxtı yetişən kimi onu qılmağın (nə qədər xeyirli və bərəkətli) olduğunu bilsəydilər, onu yerinə yetirmək üçün bir-birini ötüb keçməyə çalışardılar; və əgər onlar işa və sübh namazlarını (camaatla birgə) qılmağın (nə qədər xeyirli və bərəkətli) olduğunu bilsəydilər, bu namazları qılmaq üçün dizləri üstündə sürünə-sürünə də olsa (məscidə) gələrdilər”. (Buxari 615, Muslim 437, 661, 1009)

أمر النساء المصليات وراء الرجال أن لا يرفعن رؤوسهن من السجود حتى يرفع الرجال


Kişilərin Arxasında Namaz Qılan Qadınlara, Kişilərdən Qabaq Başlarını Səcdədən Qaldırmamalarının Əmrı


عَنْ سَهْلٍ  قَالَ: كَانَ رِجَالٌ يُصَلُّونَ مَعَ النَّبِىِّ  عَاقِدِى أُزْرِهِمْ عَلَى أَعْنَاقِهِمْ، كَهَيْئَةِ الصِّبْيَانِ، وَقَالَ لِلنِّسَاءِ: «لاَ تَرْفَعْنَ رُءُوسَكُنَّ حَتَّى يَسْتَوِىَ الرِّجَالُ جُلُوسًا».
252. Səhl  rəvayət edir ki, bəzi əshabələr fitələrinin ətəklərini oğlan uşaqlarının etdiyi kimi boyunlarına bağlayıb Peyğəmbərlə  birlikdə namaz qılardılar. (Buna görə də) Peyğəmbər  (camaat namazına gələn qadınlara) deyərdi: “Kişilər qalxıb oturanadək siz başınızı (səcdədən) qaldırmayın” (Buxari 362, 814, 1215, Muslim 441, 665, 1015)

خروج النساء إِلى المساجد إِذا لم يترتب عليه فتنة وأنها لا تخرج مطيبة


Fitnəyə Səbəb Olmamaq Şərti İlə (Fitnə Yoxdursa) Qadınların Məscidlərə Getmələri, Lakin Ətirlənib Çıxmamaları


حديث ابْنِ عُمَرَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم: إِذَا اسْتَأْذَنَتِ امْرَأَةُ أَحَدِكُمْ إِلَى الْمَسْجِدِ فَلاَ يَمْنَعْهَا
253. Abdullah İbn Ömər  rəvayət edir ki, Peyğəmbər  buyurdu: “Qadınlarınız sizdən məscidə getmək üçün izn istəsələr, onlara mane olmayın (izn verin)” (Buxari 873, 5238, Muslim 442, 666, 1016)
حديث ابْنِ عُمَرَ، قَالَ: كَانَتِ امْرأَةٌ لِعُمَرَ تَشْهَدُ صَلاَةَ الصُّبْحِ وَالْعِشَاءِ فِي الْجَمَاعَةِ فِي الْمَسْجِدِ، فَقِيلَ لَهَا: لِم تَخْرُجِينَ وَقَدْ تَعْلَمِينَ أَنَّ عُمَرَ يَكْرَهُ ذَلِكَ وَيَغَارُ قَالَتْ: وَمَا يَمْنَعَهُ أَنْ يَنْهَانِي قَالَ: يَمْنَعُهُ قَوْلُ رَسُولِ اللهِ صلى الله عليه وسلم: لاَ تَمْنَعُوا إِمَاءَ اللهِ مَسَاجِدَ اللهِ
254. İbn Ömər  deyir ki: Ömərin  bir zövcəsi vardır ki, sübh və işa namazlarını hər gün məsciddə cəmaatla qılardı. Ona: “Ömər bunu istəməz və qısqanır olduğunu bilirkən niyə məscidə gedirsən?” deyildi. Qadın: “Ömərin bunu qadğan etməsinə səbəb nədir ki?” dedi. O, da: “Rəsulullahın, Allahın qullarını, Allahın məscidlərinə getməyi qadağan etməyin” sözüdür dedi. (Buxari 900, Muslim 442, 668, 1018)
حديث عَائِشَةَ، قَالَتْ: لَوْ أَدْرَكَ رَسُولُ اللهِ صلى الله عليه وسلم مَا أَحْدَثَ النِّسَاءُ لَمَنَعَهُنَّ الْمَسَاجِدَ كَمَا مُنِعَتْ نِسَاءُ بَنِي إِسْرَائِيلَ
255. Aişə deyir ki, Peyğəmbər  bu günkü qadınların hallarını görsəydi İsrail oğlları qadınlrının çölə çıxmalarını (məscidə getmələrini) qadağan etdiləri kimi bu qadınları da qadağan edərdi”. Yəhyə İbn Səid, Bəni Amrəyə dedi: “İsrail oğulları qadınları qadağnmı etmişlr?” dedim. Amrə: “Bəli, qadağan etmişdilər” dedi. (Buxari 869, Muslim 445, 676, 1027)

التوسط في القراءة في الصلاة الجهرية بين الجهر والإسرار إذا خاف من الجهر مفسدة


Səsli Namazda Səsli Oxuduğuna Görə Məfsədənin Ortaya Gəlməsindən Qorxduğu Zaman, Qiraətdə Səsli İlə Səssizin Arasında Orta Yolun Tutulması


حديث ابْنِ عَبَّاسِ (وَلاَ تَجْهَرْ بِصَلاتِكَ وَلاَ تُخَافِتْ بِهَا) قَالَ: أُنْزِلَتْ وَرَسُولُ اللهِ صلى الله عليه وسلم مُتَوَارٍ بِمَكَّةَ، فَكَانَ إِذَا رَفَعَ صَوْتَهُ سَمِعَ الْمُشْرِكُونَ، فَسبُّوا الْقُرْآنَ وَمَنْ أَنْزَلَهُ وَمَنْ جَاءَ بِهِ؛ فَقَالَ اللهُ تَعَالَى (وَلا تَجْهَرْ بِصَلاَتِكَ وَلاَ تُخَافِتْ بِهَا) لاَ تَجْهَرْ بِصَلاَتِكَ حَتَّى يَسْمعَ الْمُشْرِكُونَ، وَلاَ تُخَافِتْ بِهَا عَنْ أَصْحَابِكَ فَلاَ تُسْمِعُهُمْ (وَابْتَغِ بَيْنَ ذَلِكَ سَبِيلاً) أَسْمِعْهُمْ وَلاَ تَجْهَرْ حَتَّى يَأْخُذُوا عَنْكَ الْقُرْآنَ
256. İbn Abbas  deyir ki:

“Namazını nə uca səslə, nə də pıçıltı ilə qıl. Bunların arasında orta bir yol tut”

. (əl-İsra 110).

Peyğəmbər  Məkkədə gizli yaşadığı an nazil olmuşdur. Lakin Rəsulullah, səhabələriylə namaz qıldıqları zaman Quran oxuyarkən səslərini yüksəldirdilər. Müşriklər isə onların səslərini eşitdikləri zaman həm Qurana, həm Quranı nazil edəni, həm də Quran nazil olanı söyürdülər. Allah: “Namazını nə uca səslə, nə də pıçıltı ilə qıl. Bunların arasında orta bir yol tut” ayəsini nazil etdi. Yəni, namazda ikən səsini çox qaldırma ki, müşriklər eşitsinlər, nə də pıçıltılı etmə ki, səhabələr də eşitməsinlər. Bunların arasında orta bir yol tut. Uca səslə qışqırmadan onlara eşitdir ki, Quranı səndən götürsünlər”. (Buxari 7490, Muslim 446, 677, 1029)

الاستماع للقراءة


Qiraəti Dinləmə


حديث ابْنِ عَبَّاسٍ، فِي قَوْلِهِ (لاَ تُحَرِّكْ بِهِ لِسَانَكَ لِتَعْجَلَ بِهِ) قَالَ: كَانَ رَسُولُ اللهِ صلى الله عليه وسلم إِذَا نَزَلَ جِبْرِيلُ بِالْوَحْيِ وَكَانَ مِمَّا يُحَرِّكُ بِهِ لِسَانَهُ وَشَفَتَيْهِ فَيَشْتَدُّ عَلَيْهِ، وَكَانَ يُعْرَفُ مِنْهُ، فَأَنْزَلَ اللهُ الآيَةَ الَّتِي فِي (لاَ أُقْسِمُ بِيَوْمِ الْقِيَامَةِ) (لاَ تُحَرِّكْ بِهِ لِسَانَكَ لِتَعْجَلَ بِهِ إِنَّ عَلَيْنَا جَمْعَه وَقُرْآنَهُ) قَالَ: عَلَيْنَا أَنْ نَجْمَعَهُ فِي صَدْرِكَ، وَقُرْآنَهُ (فَإِذَا قَرَأْنَاهُ فَاتَّبِعْ قُرْآنَهُ) فَإِذَا أَنْزَلْنَاهُ فَاسْتَمِعْ (ثُمَّ إِنَّ عَلَيْنَا بَيَانَه) عَلَيْنَا أَنْ نُبَيِّنَهُ بِلِسَانِكَ قَالَ: فَكَانَ إِذَا أَتَاهُ جِبْرِيلُ أَطْرَقَ، فَإِذَا ذَهَبَ قَرَأَهُ كَمَا وَعَدَهُ اللهُ
257. İbn Abbas  Uca Allahın:

“(Cəbrail sənə Quranı nazil etdikdə) onu tələm-tələsik yadda saxlamaq üçün dilini tərpətmə!”. (əl-Qiyamət 16).

ayəsini izah edib demişdir: “Cəbrail Peyğəmbər vəhy nazil etdiyi zaman (Qurandan bir şey qaçırır deyə) dodaqlarını tərpədərdi. Ona: “Vəhy ilə bərabər dilini hərəkət etdirmə” deyildi. Peyğəmbər  Qurandan bir şey qaçırmasından qorxurdu. Sonra Uca Allah (bu ayəni) nazil etdi:

And içirəm Qiyamət gününə”. “(Cəbrail sənə Quranı nazil etdikdə) onu tələm-tələsik yadda saxlamaq üçün dilini tərpətmə! Şübhəsiz ki, onun (sənin qəlbində) qərar tutması və dilinlə oxunması Bizə aiddir”. (əl-Qiyamət 16-17).

yəni burada olan “Cəmah” – Quranı sənin köksündə toplamaq bizə aiddir. “Quranəhu” -

Biz onu oxuduğumuz zaman sən onun oxunuşunu izlə”. (əl-Qiyamət 18).

(yəni) onu dinlə və sus.

“Sonra, sözsüz ki, onu izah etmək də Bizə aiddir”. (əl-Qiyamət 19).

yəni, onu sənin dilin üzərinə bəyan etmək də bizə aiddir”. (Buxari 4929, 5044, Muslim 448, 1032)
عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ  فِي قَوْلِهِ تَعَالَى: لاَ تُحَرِّكْ بِهِ لِسَانَكَ لِتَعْجَلَ بِهِ قَالَ: كَانَ رَسُولُ اللهِ  يُعَالِجُ مِنَ التَّنْزِيلِ شِدَّةً، وَ كَانَ مِمَّا يُحَرِّكُ شَفَتَيْهِ – فَقَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ: فَأَنَا أُحَرِّكُهُمَا كَمَا كَانَ رَسُولُ اللهِ  يُحَرِّكُهُمَا – فَأَنْزَلَ اللهُ تَعَالَى: لاَ تُحَرِّكْ بِهِ لِسَانَكَ لِتَعْجَلَ بِهِ إِنَّ عَلَيْنَا جَمْعَهُ وَقُرْآنَهُ قَالَ: جَمْعَهُ لَكَ فِي صَدْرِكَ وَ تَقْرَأُهُ فَإِذَا قَرَأْنَاهُ فَاتَّبِعْ قُرْآنَهُ قَالَ: فَاسْتَمِعْ لَهُ وَ أَنْصِتْ: ثُمَّ إِنَّ عَلَيْنَا بَيَانَهُ ثُمَّ إِنَّ عَلَيْنَا أَنْ تَقْرَأَهُ، كَانَ رَسُولُ اللهِ  بَعْدَ ذَلِكَ إِذَا أَتَاهُ جِبْرِيلُ اسْتَمَعَ، فَإِذَا انْطَلَقَ جِبْرِيلُ قَرَأَهُ النَّبِيُّ  كَمَا قَرَأَهُ»
258. İbn Abbas  Uca Allahın:

“(Cəbrail sənə Quranı nazil etdikdə) onu tələm-tələsik yadda saxlamaq üçün dilini tərpətmə!”. (əl-Qiyamət 16).

ayəsini izah edib demişdir: “Allahın elçisi  nazil olan ayələrin (ağırlığından) çətinlik çəkər və (tələm-tələsik) dodaqlarını tərpədərdi.” İbn Abbas: “Allahın elçisi  dodaqlarını necə tərpədirdisə, mən də dodaqlarımı eləcə tərpədirəm.” Sonra Uca Allah (bu ayəni) nazil etdi:

“(Cəbrail sənə Quranı nazil etdikdə) onu tələm-tələsik yadda saxlamaq üçün dilini tərpətmə! Şübhəsiz ki, onun (sənin qəlbində) qərar tutması və dilinlə oxunması Bizə aiddir”.

(əl-Qiyamət 16-17).

(yəni) oxuya biləsən deyə, onu sənin qəlbində cəm edər.

Biz onu oxuduğumuz zaman sən onun oxunuşunu izlə”. (əl-Qiyamət 18).

(yəni) onu dinlə və sus.

“Sonra, sözsüz ki, onu izah etmək də Bizə aiddir”. (əl-Qiyamət 19).

(yəni) Bizim öhdəmizə düşən odur ki, sən onu oxuya biləsən. Bundan sonra Cəbrail (hər dəfə) Peyğəmbərin  yanına gəldiyi zaman Peyğəmbər  onu dinləyərdi. Cəbrail getdikdən sonra isə Peyğəmbər  (Quranın ayələrini) onun oxuduğu kimi oxuyardı. (Buxari 5, Muslim 448, 680, 1033)

الجهر بالقراءة في الصبح والقراءَة على الجن


Sübh Namazında Qiraəti Səslə Oxumaq Və Cinlərə Quran Oxumaq


حديث ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ: انْطَلَقَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فِي طَائِفَةٍ مِنْ أَصْحَابِهِ عَامِدِينَ إِلَى سُوقِ عُكَاظٍ، وَقَدْ حِيلَ بَيْنَ الشَّيَاطِينِ وَبَيْنَ خَبَرِ السَّمَاءِ، وَأُرْسِلَتْ عَلَيْهِمُ الشُّهُبُ فَرَجَعَتِ الشَّيَاطِينُ إِلَى قَوْمِهِمْ، فَقَالُوا مَا لَكُمْ قَالُوا: حِيلَ بَيْنَنَا وَبَيْنَ خَبَرِ السَّمَاءِ، وَأُرْسِلَتْ عَلَيْنَا الشُّهُبُ قَالُوا: مَا حَالَ بَيْنَكُمْ وَبَيْنَ خَبَرِ السَّمَاءِ إِلاَّ شَيْءٌ حَدَثَ، فَاضْرِبُوا مَشَارِقَ الأَرْضِ وَمَغَارِبَهَا فَانْظُرُوا مَا هذَا الَّذِي حَالَ بَيْنَكُمْ وَبَيْنَ خَبَرِ السَّمَاءِ فَانْصَرَفَ أُولئِكَ الَّذِينَ تَوَجَّهُوا نَحْوَ تِهَامَةَ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم، وَهُوَ بِنَخْلَةَ عَامِدِينَ إِلَى سُوقِ عُكَاظٍ، وَهُوَ يُصَلِّي بِأَصْحَابِهِ صَلاَةَ الْفَجْرِ، فَلَمَّا سَمِعُوا الْقُرْآنَ اسْتَمَعُوا لَهُ؛ فَقَالُوا: هذَا وَاللهِ الَّذِي حَالَ بَيْنَكُمْ وَبَيْنَ خَبَرِ السَّمَاءِ، فَهُنَالِكَ حِينَ رَجَعُوا إِلَى قَوْمِهِمْ؛ فَقَالُوا: (يَا قوْمَنَا إِنَّا سَمِعْنَا قُرْآنًا عَجَبًا يَهْدِي إلى الرُّشْدِ فَآمَنَّا بِهِ وَلَنْ نُشْرِكَ بِرَبِّنَا أَحَدًا) فَأَنْزَلَ اللهُ عَلَى نَبِيِّهِ صلى الله عليه وسلم (قُلْ أُوحِيَ إِلَيَّ أَنَّهُ اسْتَمَعَ نَفَرٌ مِنَ الْجِنِّ) وَإِنِّمَا أُوحِيَ إِلَيْهِ قَوْلُ الْجِنِّ
259. İbn Abbas  rəvayət edir ki, Peyğəmbər  bir dəstə əshabəsi ilə Ukaz bazarına getdi. Artıq şeytanlar səmavi xəbəri (Allahın mələklərə nazil etdiyi vəhyi) oğrun-oğrun öyrənməkdən məhrum olmuş və onları yandırıb yaxan ulduzlar təqib etmişdir. Onlar öz qövmünün yanına qayıtdıqda (onlardan): “Sizə nə olub?” deyə soruşdular və onlar dedilər: “Biz səmavi xəbəri öyrənməkdən məhrum olduq və üstümüzə yanar ulduzlar endirildi!” Onlara dedilər: “Sizi səmavi xəbəri öyrənməkdən məhrum edən şey, baş vermiş yeni hadisədir! Gedin, yer üzünü məşriqdən məğribə kimi gəzin və baxın görün sizi səmavi xəbəri öyrənməkdən məhrum edən nədir!” Onlardan bir dəstə Tihaməyə (Qırmızı dənizin şərq sahili boyu olan ərazi) tərəf getdi və Nəxlədə (Məkkə ilə Taif arasında yer) Ukaz (Məkə yaxınlığında yerləşən) bazarına yollanan Peyğəmbərə  rast gəldi. O, əshabələri ilə birlikdə sübh namazını qılırdı. Cinlər Quranı eşitdikdə (dayanıb) qulaq asdılar və dedilər: “Vallahi, bizi səmavi xəbərdən məhrum edən budur.” Sonra onlar öz qövmünün yanına qayıdıb dedilər: “Ey qövmümüz! Biz çox qəribə bir Quran eşitdik. O, haqq yolu göstərir. Biz ona iman gətirdik və bir daha heç kəsi Rəbbimizə şərik qoşmayacağıq.” Uca Allah da Peyğəmbərinə :

“De: Mənə vəhy olundu ki..”. (əl-Cinn).

surəsini nazil etdi. Beləliklə də, cinlərin dedik­ləri vəhy vasitəsilə Peyğəmbərə  bildirildi.” (Buxari 773, 4921, Muslim 449, 681, 1034)

القراءة في الظهر والعصر


Əsr Və Zohr Namazlarında Qiraət


عَنْ أَبِى قَتَادَةَ  قَالَ: كَانَ النَّبِىُّ  يَقْرَأُ فِى الرَّكْعَتَيْنِ الأُولَيَيْنِ مِنْ صَلاَةِ الظُّهْرِ بِفَاتِحَةِ الْكِتَابِ وَسُورَتَيْنِ، يُطَوِّلُ فِى الأُولَى، وَيُقَصِّرُ فِى الثَّانِيَةِ، وَيُسْمِعُ الآيَةَ أَحْيَانًا، وَكَانَ يَقْرَأُ فِى الْعَصْرِ بِفَاتِحَةِ الْكِتَابِ وَسُورَتَيْنِ، وَكَانَ يُطَوِّلُ فِى الأُولَى، وَكَانَ يُطَوِّلُ فِى الرَّكْعَةِ الأُولَى مِنْ صَلاَةِ الصُّبْحِ، وَيُقَصِّرُ فِى الثَّانِيَةِ.
260. Əbu Qətadə  rəvayət edir ki, Peyğəmbər  zöhr namazının ilk iki rükətində

əl-Fatihə

surəsini və (hər rükətdə) bir surə oxuyar, birinci rükəti uzadar, ikincisini isə qısa qılardı, hərdən ayələri (bizə) eşitdirərdi, əsr nama­zında da

əl-Fatihə

surəsini və iki surə oxuyar, birinci rükəti uzadar, (ikincisini isə qısa qılardı), həmçinin sübh namazının birinci rükətini uzadar, ikincisini isə qısa qılardı. (Buxari 759, Muslim 451, 685, 1040)
حديث سَعْدِ بْنِ أَبِي وَقَّاصٍ، عَنْ جَابِرِ بْنِ سَمُرَةَ  قَالَ: شَكَا أَهْلُ الْكُوفَةِ سَعْدًا إِلَى عُمَرَ رضى الله عنه فَعَزَلَهُ وَاسْتَعْمَلَ عَلَيْهِمْ عَمَّارًا، فَشَكَوْا حَتَّى ذَكَرُوا أَنَّهُ لاَ يُحْسِنُ يُصَلِّى، فَأَرْسَلَ إِلَيْهِ فَقَالَ يَا أَبَا إِسْحَاقَ إِنَّ هَؤُلاَءِ يَزْعُمُونَ أَنَّكَ لاَ تُحْسِنُ تُصَلِّى قَالَ أَبُو إِسْحَاقَ أَمَّا أَنَا وَاللَّهِ فَإِنِّى كُنْتُ أُصَلِّى بِهِمْ صَلاَةَ رَسُولِ اللَّهِ  مَا أَخْرِمُ عَنْهَا، أُصَلِّى صَلاَةَ الْعِشَاءِ فَأَرْكُدُ فِى الأُولَيَيْنِ وَأُخِفُّ فِى الأُخْرَيَيْنِ. قَالَ ذَاكَ الظَّنُّ بِكَ يَا أَبَا إِسْحَاقَ. فَأَرْسَلَ مَعَهُ رَجُلاً أَوْ رِجَالاً إِلَى الْكُوفَةِ، فَسَأَلَ عَنْهُ أَهْلَ الْكُوفَةِ، وَلَمْ يَدَعْ مَسْجِدًا إِلاَّ سَأَلَ عَنْهُ، وَيُثْنُونَ مَعْرُوفًا، حَتَّى دَخَلَ مَسْجِدًا لِبَنِى عَبْسٍ، فَقَامَ رَجُلٌ مِنْهُمْ يُقَالُ لَهُ أُسَامَةُ بْنُ قَتَادَةَ يُكْنَى أَبَا سَعْدَةَ قَالَ أَمَّا إِذْ نَشَدْتَنَا فَإِنَّ سَعْدًا كَانَ لاَ يَسِيرُ بِالسَّرِيَّةِ، وَلاَ يَقْسِمُ بِالسَّوِيَّةِ، وَلاَ يَعْدِلُ فِى الْقَضِيَّةِ. قَالَ سَعْدٌ أَمَا وَاللَّهِ لأَدْعُوَنَّ بِثَلاَثٍ، اللَّهُمَّ إِنْ كَانَ عَبْدُكَ هَذَا كَاذِبًا، قَامَ رِيَاءً وَسُمْعَةً فَأَطِلْ عُمْرَهُ، وَأَطِلْ فَقْرَهُ، وَعَرِّضْهُ بِالْفِتَنِ، وَكَانَ بَعْدُ إِذَا سُئِلَ يَقُولُ شَيْخٌ كَبِيرٌ مَفْتُونٌ، أَصَابَتْنِى دَعْوَةُ سَعْدٍ. قَالَ عَبْدُ الْمَلِكِ فَأَنَا رَأَيْتُهُ بَعْدُ قَدْ سَقَطَ حَاجِبَاهُ عَلَى عَيْنَيْهِ مِنَ الْكِبَرِ، وَإِنَّهُ لَيَتَعَرَّضُ لِلْجَوَارِى فِى الطُّرُقِ يَغْمِزُهُنَّ.
261. Cabir İbn Səmura  belə rəvayət etmişdir ki, kufəlilər Ömərə  Səd İbn Əbu Vəqqasdan  şikayət etdilər. Buna görə də Ömər  onu (bu vəzifədən) kənarlaşdırdı və yerinə Əmmar İbn Yasiri  hakim təyin etdi. Kufəlilər (çox) şikayət etdilər, hətta (Sədin) namazı lazımı qaydada qılmadığını belə iddia etdilər. Belə olduqda, Ömər adam göndərib onu yanına çağırtdırdı və dedi: “Ey Əbu İshaq! Bunlar iddia edirlər ki, sən namazı lazımı qaydada qılmırsan.” Əbu İshaq: “Mənə gəlincə, vallahi ki, mən onlara Peyğəmbərin  namazını qıldırmışam və bundan (heç bir şey) əskiltməmişəm. İşa namazını qıldıranda ilk iki rükəti uzun, son iki rükəti isə qısa qıldırmışam.” Ömər: “Mən elə belə də bilirdim, ey Əbu İshaq!” dedi, sonra da onunla birlikdə Kufəyə bir və ya iki adam göndərdi ki, gedib kufəlilərdən onun barəsində soruşsunlar. (Kufədə) elə bir məscid qalmadı ki, (göndərilən adam) onun barəsində soruşmasın. Hamı onu təriflədi. Axırda həmin adam Abs oğullarının məscidinə gəldi. Oradakılardan Əbu Sədə ləqəbi ilə tanınan Usamə İbn Qətadə adlı birisi ayağa qalxıb dedi: “Madam ki, and verib bizdən soruşdun, (onda bil ki,) Səd (heç vaxt) döyüşə gedən dəstəyə qoşulmayıb, (qənimətləri) düzgün bölüşdürməyib və şəriət məsələlərində ədalətlə hökm verməyib.” Səd dedi: “İndi ki belə oldu, onda vallahi ki, mən də üç şeylə bağlı (Allaha) dua edəcəyəm: “Allahım! Əgər sənin bu qulun yalançıdırsa, üstəlik bunu özünü göstərmək və ad qazanmaq məqsədi ilə edirsə, onda onun ömrünü uzat, yoxsulluğunu artır və onu bəlalara düçar et!” (Uca Allah Sədin duasını qəbul etdi). Sonralar həmin adamdan (onun halı barədə) soruşanda deyərdi: “Mən başıbəlalı bir qocayam, məni Sədin bədduası tutub.” AbdulMalik: “Sonralar mən o adamı gördüm, qocalığından qaş­ları gözlərinin üstünə düşmüşdü, özü də küçələrdə cariyələrə əl atırdı.” (Buxari 755, Muslim 1044)

القراءة في الصبح والمغرب


Sübh Və Məğrib Namazlarında Qiraət


عَنْ أَبِى بَرْزَةَ  قَالَ: كَانَ النَّبِىُّ  يُصَلِّى الصُّبْحَ وَأَحَدُنَا يَعْرِفُ جَلِيسَهُ، وَيَقْرَأُ فِيهَا مَا بَيْنَ السِّتِّينَ إِلَى الْمِائَةِ، وَيُصَلِّى الظُّهْرَ إِذَا زَالَتِ الشَّمْسُ، وَالْعَصْرَ وَأَحَدُنَا يَذْهَبُ إِلَى أَقْصَى الْمَدِينَةِ ثُمَّ يَرْجِعُ وَالشَّمْسُ حَيَّةٌ، وَنَسِيْتُ مَا قَالَ فِى الْمَغْرِبِ، وَلاَ يُبَالِى بِتَأْخِيرِ الْعِشَاءِ إِلَى ثُلُثِ اللَّيْلِ. ثُمَّ قَالَ: إِلَى شَطْرِ اللَّيْلِ.
262. Əbu Bərzə  rəvayət edir ki, Peyğəmbər  sübh namazını bitirdikdən sonra hər birimiz yanında oturanın üzünü seçə bilirdi; o (bu namazda) altmışdan yüzə qədər ayə oxuyardı; zöhr namazını isə gün batmağa meyl etdiyi vaxt qılardı; əsr namazını (qıldırdıqdan sonra), birimiz Mədinənin lap kənarına gedib-qayıdar, qünəş isə hələ də (adamı) yandırırdı. (Əbu Minhəl) demişdir: “Mən (Əbu Bərzənin) məğrib namazı haqqında dediyini unutdum”. (Əbu Bərzə) demişdir: “Peyğəmbər  işa namazını gecənin (ilk) üçdə birinə qədər, hətta gecənin yarısınadək yubatmağın fərqinə varmazdı.” (Buxari 541, Muslim 647, 1495, 1496)
عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ  قَالَ: إِنَّ أُمَّ الْفَضْلِ سَمِعَتْهُ وَهُوَ يَقْرَأُ وَالْمُرْسَلاَتِ عُرْفًا فَقَالَتْ يَا بُنَىَّ وَاللَّهِ لَقَدْ ذَكَّرْتَنِى بِقِرَاءَتِكَ هَذِهِ السُّورَةَ، إِنَّهَا لآخِرُ مَا سَمِعْتُ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ  يَقْرَأُ بِهَا فِى الْمَغْرِبِ.
263. İbn Abbas  rəvayət edir ki, (bir dəfə) Ummu Fədl (İbn Abbasın anası) onun

“And olsun xeyirlə

göndərilənlərə”. (Mursələt)

surəsini oxuduğunu eşidəndə ona demişdir: “Oğlum! Vallahi, sən bu surəni oxumaqla mənə (unutduğum bir şeyi) xatırlatdın. Mən bu surəni axırıncı dəfə Peyğəmbər  onu məğrib namazında oxuyarkən eşitmişəm”. (Buxari 763, Muslim 462, 703, 1061)
عَنْ جُبَيْرِ بْنِ مُطْعِمٍ  قَالَ: سَمِعْتُ النَّبِيَّ  يَقْرَأُ فِي الْمَغْرِبِ بِالطُّورِ
264. Cubeyr İbn Mutim  demişdir: “Mən Peyğəmbərin  məğrib namazında “

ət-Tur

” surəsini oxuduğunu eşitdim”. (Buxari 3050, Muslim 463, 705, 1063)

القراءة في العشاء


İşa Namazında Olan Qiraət


حديث الْبَرَاءِ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم كَانَ في سَفَرٍ فَقَرَأَ فِي الْعِشَاءِ فِي إِحْدَى الرَّكْعَتَيْنِ بِالتِّينِ وَالزَّيْتُون
265. Bəra  rəvayət edir ki, (bir dəfə) Peyğəmbər  səfərdə ikən (qıldığı) işa namazının rükətlərindən birində:

“And olsun əncirə və zeytuna!”. (ət-Tin)

surəsini oxudu. (Buxari 767, 4951, Muslim 464, 707, 1066, 1067)
حديث جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللهِ، أَنَّ مُعَاذَ بْنَ جَبَلٍ رضي الله عنه كَانَ يُصَلِّي مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم ثُمَّ يَأْتِي قَوْمَهُ فَيُصَلِّي بِهِمْ الصَّلاَةَ، فَقَرَأَ بِهِمُ الْبَقَرَةَ قَالَ: فَتَجَوَّزَ رَجُلٌ فَصَلَّى صَلاَةً خَفِيفَةً، فَبَلَغَ ذَلِكَ مُعَاذًا، فَقَالَ: إِنَّهُ مُنَافِقٌ فَبَلَغَ ذلِكَ الرَّجُلَ، فَأَتَى النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم، فَقَالَ يَا رَسُولَ اللهِ إِنَّا قَوْمٌ نَعْمَلُ بِأَيْدِينَا، وَنَسْقِي بِنَوَاضِحِنَا وَإِنَّ مُعَاذًا صَلَّى بِنَا الْبَارِحَةَ، فَقَرَأَ الْبَقَرَةَ، فَتَجَوَّزْتُ، فَزَعَمْ أَنِّي مُنَافِقٌ فَقَالَ النَبِيُّ صلى الله عليه وسلم: يَا مُعَاذُ أَفَتَّانٌ أَنْتَ ثلاثًا اقْرَأْ (وَالشَّمْسِ وَضُحَاهَا) وَ (سَبِّحِ اسْمَ رَبِّكَ الأَعْلَى) وَنَحْوَهَا
266. Cabir İbn Abdullah  demişdir: “Muaz İbn Cəbəl  Peyğəmbərlə  birlikdə namaz qılar, sonra da qayıdıb öz qövmünə namaz qıldırardı. (Bir dəfə o, işa namazını qıldırarkən) əl-Bəqərə surəsini oxudu. (Buna tab gətirə bilməyən) bir nəfər namazdan çıxdı və xəfif bir namaz qıldı. Bu hadisə Muaza  çatdıqda: “O, münafiqdir” dedi. Bu xəbər həmən insana çatdıqda o da Peyğəmbərin yanına getdi və: “Yə Rəsulullah! Biz əllərimizin zəhmətilə çalışan və su çəkən dəvələrimizlə suvarma işləri edən bir qövmük. Dünən muaz bizlərə namaz qıldırdı və namzda əl-Bəqərə surəsini oxudu. Mən də namazımı ayrı qıldım. Bundan ötrü Muaz məni münafiq adlandırdı. Bu hal-qəziyyə Peyğəmbərə  xəbər verildikdə, o üç dəfə: “Ey Muaz! Sən fitnəkarsa?” dedi və ona müfəssəl surələr arasından iki surə oxumağı əmr etdi.

“...Rəbbinin adına tə­riflər de!” (əl-Əalə), “And olsun günəşə və onun saçdığı şəfəqə!”. (əş-Şəms)

və s. surələrini oxuyaydın.” (Buxari 705, 6106, Muslim 465, 709, 1068)

أمر الأئمة بتخفيف الصلاة في تمام


İmamlara Namazın Tamamını Xəfif Qıldırmalarınin Əmr Olunması


حديث أَبِي مَسْعُودٍ الأَنْصَارِيِّ، قَالَ: جَاءَ رَجُلٌ إِلَى رَسُولِ اللهِ صلى الله عليه وسلم، فَقَالَ: يَا رَسُولَ اللهِ إِنِّي وَاللهِ لأَتأَخَّرُ عَنْ صَلاَةِ الْغَدَاةِ مِنْ أَجْلِ فُلاَنٍ مِمَّا يُطِيلُ بِنَا فِيهَا قَالَ: فَمَا رَأَيْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم قَطُّ أَشَدَّ غَضَبًا فِي مَوْعِظَةٍ مِنْهُ يَوْمَئِذٍ، ثُمَّ قَالَ: يأَيُّهَا النَّاسُ إِنَّ مِنْكُمْ مُنَفِّرِينَ؛ فَأَيُّكُمْ مَا صَلَّى بِالنَّاسِ فَلْيُوجِزْ، فَإِنَّ فِيهِمُ الْكَبِيرَ وَالضَّعِيفَ وَذَا الْحَاجَةِ
267. Əbu Məsud əl-Ənsari  rəvayət edir ki, bir nəfər Peyğəmbərin  yanına gələrək dedi: “Ey Allahın Elçisi! Vallahi, mənim sübh namazına gəlməməyim ona görədir ki, filankəs bizə (onu) uzun-uzadı qıldırır.” (Əbu Məsud deyir ki,) “Mən Peyğəmbərin  öyüd-nəsihət verərkən o günkü qədər bərk qəzəbləndiyini görməmişdim. Sonra o dedi: “Ey İnsanlar! Həqiqətən, aranızda (dinə qarşı) nifrət oyadanlar vardır. Qoy aranızdan camaata namaz qıldıran kəs (bunu) xəfif etsin. Çünki onların arasında xəstələr, zəiflər və (təcili) işi çıx­mış kimsələr ola bilər.” (Buxari 702, 7159, Muslim 466, 713, 1072)
حديث أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ: إِذَا صَلَّى أَحَدُكُمْ لِلنَّاسِ فَلْيُخَفِّفْ، فَإِنَّ مِنْهُمُ الضَّعِيفَ وَالسَّقِيمَ وَالْكَبِيرَ؛ وَإِذَا صَلَّى أَحَدُكُمْ لِنَفْسِهِ فَلْيُطَوِّلْ مَا شَاءَ
268. Əbu Hureyrə  rəvayət edir ki, Peyğəmbər  buyurdu: “Biriniz insanlara namaz qıldırdığı zaman onu xəfif etsin, çünki onunla bərabər zəiflər, xəstələr və qocalar ola bilər. Lakin kimsə özü üçün qılarsa istədiyi qədər uzada bilər”. (Buxari 703, Muslim 467, 714, 1074)
عَنْ أَنَسٍ  قَالَ: كَانَ النَّبِىُّ  يُوجِزُ الصَّلاَةَ وَيُكْمِلُهَا.
269. Ənəs  rəvayət edir ki, Peyğəmbər  (camaata qıldırdığı) namazı uzatmazdı, lakin onu tam yerinə yetirərdi. (Buxari 706, Muslim 469, 719, 1080)
حديث أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، قَالَ: مَا صَلَّيْتُ وَرَاءَ إِمَامٍ قَطُّ أَخَفَّ صَلاَةً وَلاَ أَتَمَّ مِنَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم؛ وَإِنْ كَانَ لَيَسْمَعُ بُكَاءَ الصَّبِيِّ فيُخَفِّفُ مَخَافَةَ أَنْ تُفْتَنَ أُمُّهُ
270. Ənəs  rəvayət edir ki, mən Peyğəmbər  kimi tam və xəfif namaz qıldıran bir imamın arxasında əsla namaz qılmadım. Belə ki, uşaq ağlamasını eşitdiyi zaman uşağın anası üzülməsin deyə namazını həmən xəfif edərdi”. (Buxari 708, Muslim 469, 721, 1082)
حديث أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم، قَالَ: إِنِّي لأَدْخُلُ فِي الصَّلاةِ وَأَنَا أُرِيدُ إِطَالَتَهَا فَأَسْمَعُ بُكَاءَ الصَّبِيِّ فَأَتَجَوَّزُ فِي صَلاَتِي مِمَّا أَعْلَمُ مِنْ شِدَّةِ وَجْدِ أُمِّهِ مِنْ بُكَائِهِ
271. Ənəs İbn Məlik  rəvayət edir ki, Peyğəmbər  buyurdu: “Namaza dxil olduqda namazı uzatmaq istədikdə bir uşağın ağlamasını eşitdikdə. Uşağın ağlamasından anasının üzüldüyünü hiss etdiyim üçün həmən namazımı xəfif edirəm”. (Buxari 709, Muslim 470, 723, 1084)
?


------aba-jdad---------4.html

------aba-jdad---------9.html

------b-genoma-malik.html

------bismillair-romanir-2.html

------contribution-of.html